Dag zeventien: het antwoord — "vastgelegd in het patiëntendossier"
De instelling antwoordt: de contactbeperkingen staan in het patiëntendossier, na een intern overleg. Drie vragen blijven open.
Op dag zestien beschreef ik dat de instelling zou navragen of de beperkingen rondom het contact met mijn moeder formeel zijn vastgelegd en toetsbaar zijn.
Vandaag kwam het antwoord. De maatschappelijk werker citeert de behandelend arts:
“Je kan aangeven aan zoon dat deze afspraken inderdaad zijn vastgelegd in het patiëntendossier n.a.v. een overleg tussen medisch behandelaren en de teamcoördinator, en dat we de afspraken regelmatig zullen evalueren.”
Dat is het volledige antwoord.
De afspraken waar het om gaat, zijn eerder schriftelijk aan mij meegedeeld: dagelijks maximaal 15 minuten telefonisch contact via de afdelingstelefoon, één bezoek per week van maximaal één uur, en het verzoek om tijdens contactmomenten niet te spreken over een eventuele terugkeer naar huis of andere onderwerpen die met ontslag te maken hebben.
Wat er nu dus vastligt: deze beperkingen zijn genoteerd in het patiëntendossier, na een intern overleg tussen behandelaren en de teamcoördinator.
Vragen die daarmee open blijven:
- Is er een formeel besluit uitgereikt aan mijn moeder zelf, of aan een vertegenwoordiger?
- Op welke wettelijke grondslag rusten de beperkingen?
- Langs welke weg kan mijn moeder — of iemand namens haar — deze beperkingen laten toetsen?
Ik stel deze vragen langs de daarvoor bestemde weg. Het antwoord van vandaag staat hierboven, in de woorden van de instelling zelf.