Dag zevenenveertig, avond: tien minuten met haar stem
Voor het eerst sinds 9 augustus kwam er contact tot stand. Ze was helder en verdrietig. Geen rechter en geen advocaat heeft haar bezocht, vertelde ze — en haar verzoek was uitdrukkelijk: blijf duwen.
Vanavond kwam er, voor het eerst sinds 9 augustus, weer telefonisch contact tot stand. Ruim tien minuten, binnen de geldende regeling.
Ze was helder en coherent. En ze was verdrietig — verdrietiger dan ik haar in weken hoorde.
Dit vertelde ze mij, in haar eigen woorden. Dat geen rechter en geen advocaat haar heeft bezocht. Dat haar niet is uitgelegd waarom zij daar nog altijd tegen haar wil verblijft. Dat ze haar medicatie krijgt wanneer ze erom vraagt — dat is verbeterd, en dat hoort hier dan ook te staan. En dat ze daar niet thuishoort en zo snel mogelijk weg wil.
Haar verzoek aan mij was uitdrukkelijk: blijf duwen om mij eruit te krijgen. Dat heb ik haar beloofd.
Zet haar woorden naast de wet van vanochtend. Iedereen die gedwongen wordt opgenomen, krijgt kosteloos een advocaat toegewezen en heeft het recht door de rechter te worden gehoord. Vandaag verstreek de wettelijke termijn van zes weken. En vanavond vertelt zij dat niemand — geen rechter, geen advocaat — haar heeft bezocht of iets heeft uitgelegd. Het advocatentraject legt deze vraag maandagochtend bij de rechtbank neer.
Wat u kunt doen — via de officiële wegen
Velen van u vragen wat u kunt doen. Dit — en alléén dit, want haar zorg vindt plaats in dat gebouw en mag nergens onder lijden:
- Meld uw zorgen bij de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd, via het Landelijk Meldpunt Zorg (landelijkmeldpuntzorg.nl). Iedereen — niet alleen familie — kan daar zorgen melden over de zorg en de rechtspositie van een cliënt. Feitelijk, gedateerd, in eigen woorden.
- Schrijf de burgemeester van Gouda. De inbewaringstelling van 6 juli is door de burgemeester afgegeven. Een respectvolle, feitelijke brief waarin u om aandacht voor haar situatie vraagt, is een recht dat iedere burger heeft. Eén buurtgenoot ging u voor.
- Blijf haar bereiken langs de weg die openstaat: een kaart naar De Vreugdehof (t.a.v. mevr. G. van der Zwaan-van der Paalen), een belletje via de receptie, een bezoekaanvraag. Elke kaart op haar vensterbank is een getuige.
- Deel deze site. Het dossier is openbaar, gedateerd en compleet — omdat er een dag komt waarop mensen zullen vragen hoe dit heeft kunnen gebeuren.
Wat wij u uitdrukkelijk niet vragen: druk op zorgmedewerkers of de afdeling. De druk hoort thuis bij de instanties die toezicht houden — daar telt elke stem.
Dit is dag zevenenveertig. Ze vroeg me te blijven duwen. Dat doen we — met velen.
We zijn nog niet klaar.